به گزارش خبرنگار حیات، جمال شورجه از فیلم سازان برجسته ژانر دفاع مقدس است که در سال 1370« عملیات کرکوک» را با هدف به تصویر کشیدن رشادت و ایثار رزمندگان اسلام تولید کرد. در اصل این فیلم به روایت دورانی می پردازد که به منظور مقابله با تبلیغات نیروهای دشمن مبنی بر بی تحرکی نیروهای ایرانی، یک گروه از رزمندگان جنگ های نامنظم مأموریت می یابند طی عملیاتی در درون خاک دشمن، پالایشگاه شهر کرکوک را به آتش بکشند. این گروه پس از مجاهدت هایی و گذراندن حوادثی به شهر نزدیک می شوند و در اینجا کردهای مسلمان عراقی به کمک آنها می آیند و همه دست در دست یکدیگر مأموریت را به سلامت به انجام می رسانند و با به جا گذاشتن سه شهید، باز می گردند.  یکی از دغدغه هایی که ذهن فیلم سازان را همواره درگیر می کند، پرداختن به قصه هایی است که جنبه های رئالیستی دارند و در اصل بخشی از تاریخ یک ملت را روایت می کنند، چرا که هر چه به لحاظ زمانی از آن دوره تاریخی فاصله بگیریم، ذهن مخاطب نیز از اصل موضوع دور شده و لوکیشن های مورد نظر کارگردان برای بازسازی صحنه های آن واقعه خاص هم معمولا از بین می روند که این مساله می تواند به فضای کلی اثر نیز لطمه وارد کند، اما در ارتباط با فیلم سینمایی عملیات کرکوک، با توجه به آنکه حدود 3 سال از پایان جنگ تحمیلی سپری شده بود، اما ماکت بسیاری از اماکن از جمله نیروگاه کرکوک به خوبی بازسازی شد. ضمن اینکه، کارگردان بی آنکه به روایت تصویری قصه لطمه ای وارد کند، توانست به درستی نماد سازی کند و از این عنصر در جهت معرفی درونیات رزمندگان بهره ببرد.  از نقاط قابل ذکر دیگر فیلم اینکه، کارگردان به روایتی مبتنی بر تقابل منطقی ایران و عراق رسیده است و بر خلاف بسیاری از آثار سینمایی دیگر، عراقی ها را نیروهای ناتوان، بی رمق و احمقی نشان نداده و از سوی دیگر رزمندگان و ایثارگران ایرانی را هم شخصیت های فرازمینی و دست نیافتنی معرفی نکرده است و این یکی از مهمترین فاکتور هایی است که به مخاطب اجازه می دهد تا به شخصیت های اثر نزدیک شود و با آن ها همذات پنداری کند.  در پایان نیز، باید به این نکته مهم اشاره شود که انفجار های فیلم به شدت طبیعی جلوه می کند و در واقع شورجه از جذابیت بصری فیلم های اکشن نیز برای بالا بردن ریتم اثر خود به خوبی استفاده کرده است و عملیات کرکوک را به فیلمی قابل نقد در ژانر سینمای دفاع مقدس تبدیل کرده است.